Debaty sejmoweXV Kadencja

Odpowiedź na interpelację w sprawie gazociągu norweskiego

   Szanowny Panie Marszałku! W odpowiedzi na pismo SPS-0202-4813/00 z dnia 13 października 2000 r., dotyczące interpelacji poseł Krystyny Cencek w sprawie gazociągu norweskiego, z upoważnienia prezesa Rady Ministrów przedstawiam następujące wyjaśnienia:    Ad 1, 2, 3. Polityka dywersyfikacji źródeł zaopatrzenia Polski w gaz, którą obecnie realizuje rząd RP, została określona w przyjętym przez Radę Ministrów w dniu 22 lutego 2000 r. dokumencie ˝Założenia Polityki Energetycznej Polski do 2020r.˝. Zgodnie z tym dokumentem istnieje konieczność poszukiwania nowych źródeł dostaw gazu z importu. Zróżnicowanie tych źródeł, rozumiane jako bezpośrednie infrastrukturalne połączenie z przynajmniej dwoma zagranicznymi złożami gazu ziemnego za pomocą rurociągów przesyłowych, przekraczających granice państwa, wymaga importu gazu również z Europy Zachodniej.    Zgodnie z umową z 5 maja 1999 r. w ramach tzw. małego kontraktu 0,5 mld m3 gazu norweskiego będzie dostarczane do Polski poprzez system gazociągów niemieckich do punktu odbioru w Zgorzelcu do 2006 r. Dostawy rozpoczęły się dnia 1 października 2000 r.    Rozpoczęcie realizacji dostaw norweskiego gazu z ˝małego kontraktu˝ oraz wsparcie polityczne na szczeblu premierów obu krajów umożliwiły znaczne przyspieszenie prac związanych z wynegocjowaniem kontraktu handlowego z GFU/Statoil na dostawy do Polski 5 mld m3 gazu norweskiego nowym rurociągiem łączącym bezpośrednie norweskie złoża gazu na Morzu Północnym z polskim wybrzeżem w Niechorzu. W przypadku podpisania umowy handlowej na import gazu z Norwegii gazociąg do Niechorza będzie realizowany przez stronę norweską bądź konsorcjum zorganizowane przez stronę norweską.    Deklarację w sprawie dostaw gazu z Norwegii do Polski podpisali premierzy Polski i Norwegii w lipcu br. Zgodnie z deklaracją odpowiedni kontrakt na dostawę gazu zostanie podpisany do końca bieżącego roku. Rozmowy prowadzą upoważnione podmioty obu stron, tj. Polskie Górnictwo Naftowe i Gazownictwo SA oraz Statoil.    Zespół do spraw dywersyfikacji dostaw gazu, któremu przewodniczył pan minister Jerzy Kropiwnicki, ocenił, że gazociąg Bernau-Szczecin będzie stanowił zagrożenie dla realizacji ˝dużego kontraktu˝ i dlatego członek zespołu pan J. Szlązak poinformował PGNiG SA o ewentualnym wstrzymaniu podpisania umowy z firmą Ruhrgas na przesył gazu norweskiego projektowanym gazociągiem Bernau-Szczecin. Minister gospodarki zaproponował jednak PHZ ˝Bartimpex˝ bezpośrednie rozmowy z PGNiG SA w celu dokonania analiz potrzeb rynkowych paliw gazowych i nawiązanie bezpośredniej współpracy obu stron w zakresie nowych inwestycji infrastrukturalnych.    Odnosząc się do ocen dotyczących kosztów budowy gazociągu z Norwegii do Polski, pragnę poinformować, że w dniu 3 października br. przedstawiciele Polskiego Górnictwa Naftowego SA, norweskiej firmy Statoil, duńskiej firmy DONG podpisali protokół o wspólnych pracach mających na celu zbadanie technicznych i handlowych aspektów budowy gazociągu Baltic Pipe, łączącego terytorium Polski i Danii, który mógłby być częścią bezpośredniego połączenia złóż norweskich z wybrzeżem Polski. Do czasu zakończenia tych rozmów nie jest możliwa ocena kosztów budowy gazociągu i terminu zakończenia tej inwestycji.    Mam nadzieję, że przedstawione informacje wyjaśnią wątpliwości zgłaszane przez panią poseł.    Z wyrazami szacunku    Podsekretarz stanu    Andrzej Karbownik    Warszawa, dnia 31 października 2000 r.