Debaty sejmoweXV Kadencja

Interpelacja w sprawie zamiaru wprowadzenia obowiązku posiadania dokumentów poświadczających wiek dziecka korzystającego z ulgowych przejazdów środkami publicznego transportu

   Szanowny Panie Marszałku! Zwracam się do pana z interpelacją dotyczącą zamiaru wprowadzenia obowiązku posiadania dokumentów potwierdzających wiek dziecka korzystającego z ulgowych przejazdów środkami publicznego transportu. Wedle projektu rozporządzenia ministra infrastruktury poddanego opinii sejmowej Komisji Polityki Społecznej i Rodziny w dniu 22 maja br. ˝dokumentem poświadczającym uprawnienie do ulgowych przejazdów środkami publicznego transportu zbiorowego kolejowego oraz autobusowego dla dzieci w wieku od 4 lat oraz dla dzieci powyżej 4 lat do rozpoczęcia nauki w szkole podstawowej są dokumenty stwierdzające wiek dziecka, a w szczególności: odpis skrócony aktu urodzenia dziecka, książeczka zdrowia dziecka albo dowód osobisty jednego z rodziców lub paszport, które zawierają stosowny wpis˝.    Ministerialną propozycję uważam za absurdalny wykwit mentalności charakterystycznej dla państw stanu wyjątkowego. Pomijając fakty, że ani w odpisie aktu urodzenia, ani w książeczce zdrowia nie musi występować fotografia dziecka, zaś dowód lub paszport rodziców nie zawiera obecnie wpisu o posiadanym potomstwie, sam jednakowoż pomysł specjalnych poświadczeń jest nie do zaakceptowania. Jedyną dopuszczalną metodą oceny wieku dziecka, jaką winniśmy stosować w wolnym kraju, jest stosowane dotychczas naoczne stwierdzenie przybliżonego wieku dziecka. Z całą mocą stwierdzam, że mniejszą szkodą jest ewentualny ulgowy przejazd nieuprawnionego czteroipółlatka, podczas gdy wielką szkodą społeczną byłoby poddawanie rodziców dzieci w naszym kraju upokarzającej i biurokratycznej procedurze okazywania kontrolerowi dokumentów poświadczających, że niemowlę jest niemowlęciem.    Ufam, iż nie był pan poinformowany o radosnej twórczości podległych sobie urzędników. Jestem przekonany, że ostateczny tekst wydanego przez pana rozporządzenia pominie horror legitymowania dwu- i trzylatków, przez co uniknąć będzie można zrozumiałego społecznego bojkotu nieżyciowych rozporządzeń.    Łączę wyrazy szacunku    Poseł Artur Zawisza    Warszawa, dnia 23 maja 2002 r.