Interpelacja w sprawie przestrzegania praworządności przy egzekwowaniu prawomocnych wyroków sądowych
  Szanowny Panie Ministrze! Kieruję do Pana interpelację niniejszą z wielkim niepokojem jako do osoby odpowiedzialnej za wymiar sprawiedliwości w naszym kraju i postrzeganie praworządności w społeczeństwie. Sprawa poruszana przeze mnie jest wielce bulwersująca.   Prawomocnym wyrokiem z dnia 18 listopada 1996 r., sygn. akt II K 237/96, Wojciech Molczyk został uznany winnym przestępstwa stypizowanego w art. 155 § 1 pkt 2 K.k. i został za to skazany na karę 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem wykonania kary na 4 lata oraz grzywnę w wysokości 2000 zł i dwie nawiązki po 200 zł na cele społeczne. Wskutek pobicia przez Wojciecha Molczyka Krzysztof Banaś doznał szeregu bardzo poważnych obrażeń powodujących trwałe kalectwo. Wyrokiem Sądu Okręgowego w Tarnowie z dnia 4 kwietnia 2000 r., sygn. akt II Kz 11/00, nałożono na sprawcę w okresie próby obowiązek podjęcia stałej pracy zarobkowej. Obowiązek ten został nałożony, aby zdopingować skazanego do bardziej intensywnego i energicznego poszukiwania pracy, skoro ciążył na nim obowiązek wypłaty odszkodowania i renty wyrównawczej. Obowiązek ten wynikał z wyroku cywilnego Sądu Wojewódzkiego w Tarnowie z dnia 29 września 1998 r., sygn. akt IC 243/97.   Pokrzywdzony monitował sąd pierwszej instancji, że w dalszym ciągu nie uzyskuje odszkodowania i renty, skutkiem czego skazany winien mieć zasądzone wykonanie kary pozbawienia wolności. Sąd Rejonowy w Tarnowie postanowieniem z dnia 25 kwietnia 2001 roku, sygn. akt II K 237/96, nie zarządził jednak wykonania tej kary, stwierdzając, że skazany dopełnił obowiązku sądowego, bowiem podjął starania o uzyskanie stałej pracy, uiścił grzywnę oraz nawiązki, nie popełnił przestępstwa w okresie próby, a tym samym brak jakichkolwiek przesłanek zarządzenia w stosunku do niego wykonania kary pozbawienia wolności.   Na to postanowienie pokrzywdzony złożył zażalenie, jednakże zostało ono postanowieniem z dnia 13 czerwca 2001 roku, sygn. akt III Kz 1 97/01, pozostawione bez rozpoznania, bowiem zostało wniesione przez osobę nieuprawnioną (pokrzywdzony nie należał do kręgu osób uprawnionych do składania tegoż zażalenia). Osobą uprawnioną był jednak prokurator, który zażalenia nie złożył.   Na kolejny wniosek w przedmiocie zarządzenia wykonania kary, złożony przez pokrzywdzonego, Sąd Rejonowy w Tarnowie postanowieniem z dnia 7 marca 2002 r. odmówił zarządzenia wykonania kary pozbawienia wolności wobec skazanego, bowiem upłynął już okres, w ciągu którego zarządzenie mogło nastąpić. Zarządzenie to w trybie odwoławczym postanowieniem Sądu Okręgowego w Tarnowie z dnia 22 marca 2002 r. zostało utrzymane w mocy.   Wyrażam głębokie poruszenie wobec niezarządzenia wykonania zasądzonej kary, bowiem działania sprawcy będące przesłanką do udzielenia odmowy tegoż odwieszenia były jedynie działaniami pozornymi, mającymi na celu uniknięcie sprawiedliwości. Zapytuję Pana, Panie Ministrze, dlaczego Prokuratura nie wystąpiła z wnioskiem o zarządzenie wykonania kary pozbawienia wolności wobec Wojciecha Molczyka w sytuacji, gdy celowo nie podjął on pracy, do której Sąd go zobowiązał w okresie próby, otrzymał bowiem w Urzędzie Pracy propozycję zatrudnienia, którego nie podjął, ponieważ nie była zgodna z jego wykształceniem.   Dlaczego nie potrącano należności z żołdu, jaki otrzymywał sprawca w czasie odbywania służby wojskowej? Jak wynika bowiem z pisma dowódcy jednostki, nie wyraził on zgody na przekazywanie kwot dobrowolnie, co tylko utwierdza w przekonaniu, iż nie miał woli naprawienia swojej winy i spłaty należnych zobowiązań. Co jednak ważniejsze, pismo owo mogło stanowić niezwykle istotną przesłankę do odwieszenia sprawcy kary pozbawienia wolności, gdyby oczywiście sąd wziął je pod uwagę lub też w oparciu o nie prokurator złożył stosowne zażalenie. Nie wiem także, z jakich powodów nie został przekazany do jednostki wojskowej tytuł egzekucyjny.   O istocie i wadze problemu mogło także przekonać ww. organy pismo przekazujące tę sprawę sądowi wysłane przez Biuro Rzecznika Praw Obywatelskich, gdzie pani Banaś szukała pomocy. Pismo to zostało przesłane do Sądu Rejonowego w Tarnowie wraz z dokumentami sprawy jeszcze w okresie probacji (datowane na 12 marca 2001), sygn. RPO/365968/01/II/PS.   Takie postępowanie zarówno Sądu, jak i Prokuratury podważa społeczne zaufanie do wymiaru sprawiedliwości oraz pozostaje w sprzeczności z zasadami państwa prawa.   Zapytuję Pana, Panie Ministrze:   1. Dlaczego dopuszcza Pan do sytuacji, w której podległe Panu Prokuratury nie podejmują niezbędnych działań w celu egzekwowania prawa?   2. Dlaczego dożywotnia krzywda Krzysztofa Molczyka pozostaje w zasadzie bezkarna?   3. Dlaczego nie podejmuje się kroków w celu ukrócenia nadmiernie częstego zasądzania wyroków w zawieszeniu?   Z poważaniem   Poseł Barbara Marianowska   Tarnów, dnia 20 listopada 2003 r.
- Interpelacja w sprawie funkcjonowania ZUS w zakresie obsługi osób prowadzących działalność gospodarczą
- Odpowiedź na interpelację w sprawie nowelizacji art. 58 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych
- Interpelacja w sprawie problemów dotyczących przepisów adopcyjnych wynikających z ustawy o pomocy społecznej oraz ustawy Prawo o aktach stanu cywilnego
- Interpelacja w sprawie niezakwalifikowania projektów dotyczących zabytków z listy światowego dziedzictwa kulturalnego i naturalnego UNESCO oraz listy pomników historii prezydenta RP do kategorii indywidualnych projektów kluczowych
- Interpelacja w sprawie stanu zasobów węgla kamiennego w Polsce