Debaty sejmoweXV Kadencja

Interpelacja w sprawie programu profilaktyki i leczenia cukrzycy

   Dane Światowej Organizacji Zdrowia dotyczące liczby chorych i wzrostu zachorowań na cukrzycę są zatrważające. Prognozy zakładają, że w latach 1995-2005 liczba osób dotkniętych tą chorobą zwiększy się w Europie Środkowej i Wschodniej (w tym w Polsce) o 170%. Postępująca urbanizacja powoduje zmiany nawyków żywieniowych i ma wpływ na zmniejszoną aktywność fizyczną, co sprzyja gwałtownemu wzrostowi zachorowań. Dlatego tak ważne jest wczesne zdiagnozowanie tej choroby i rozpoczęcie odpowiedniego leczenia, co może obniżyć znacznie ryzyko wystąpienia powikłań. Szacuje się, że w Polsce żyje ok. 2 mln osób chorych na cukrzycę, a ok. 1,5 mln ma tzw. cukrzycę nierozpoznaną, wykrywaną zwykle po upływie 6-8 lat od momentu zachorowania.    Argumentacja Ministerstwa, że budżet Narodowego Funduszu Zdrowia ma ograniczone możliwości, nie uspokaja zrozpaczonych pacjentów i nie daje im nadziei na polepszenie jakości leczenia. Każda złotówka wydana na profilaktykę pozwoli obniżyć koszty leczenia choroby i jej powikłań w przyszłości.    W związku z licznymi apelami osób chorych na cukrzycę i informacjami przedstawionymi powyżej zwracam się do Pana Ministra z prośbą o odpowiedź na następujące pytania:    1. Czy wobec zagrożenia, jakim jest nieustanny wzrost zachorowalności na cukrzycę, Ministerstwo rozważy stworzenie Narodowego Programu Walki z Cukrzycą?    2. Ceny leków przeciwcukrzycowych są bardzo wysokie. Szczególnie znaczące jest zróżnicowanie cen insuliny; uderza to przede wszystkim w osoby o niskich dochodach zmuszonych wydawać na ich zakup większość środków, jakimi dysponują. Grozi to często przerwaniem leczenia, które w konsekwencji doprowadzić może do wystąpienia powikłań i tym samym zwiększenia kosztów leczenia. Czy Ministerstwo rozważy możliwość ułatwienia dostępu chorym do bezpłatnych leków przeciwcukrzycowych?    3. Obecnie większość chorych stosuje leki starej generacji, których główną zaletą jest niższa cena w porównaniu z lekami typu analogów, humalogów czy Lantusa. Czy możliwe jest zatem udostępnienie im - jako osobom chronicznie chorym - nowoczesnych leków bez obowiązku uiszczania dopłat?    Z poważaniem    Poseł Wojciech Szarama    Bytom, dnia 25 listopada 2004 r.